Berlim: Living a Life to the Fullness in Christ

Dose..

2010-07-07T08:53:00.000+08:00

Isang dosenang lungkot

Isang dosenang paghihirap

Isang dosenang problema

Isang dosenang saya.

Dose.

Labindalawa

“Twelve” sa ingles

Numero ka lang ba?

Kung ikaw ang tatanungin ko?

Anung ibig sabihin sayo ng numerong ito?

Importante din ba sayo ito?

May halaga ba ito para sayo?

Kung ikaw ay maglilibot

Kung ikaw ay magiikot..

Lagi mo itong makikita

Kahit saang sulok ng kalsada.

Minsan sa palengke

O di kaya sa presyo ng iyong binibile

Kadalasan ginagamit din ito

Sa pagtuturo.ng matematika sa mga kabataang tulad ko.

Dose, ano ka nga ba sa akin?

Labindalawa, ano ba ang gusto mong sabihin..

Baliw na nga ba ako?

Pati numero ay pinagtritripan ko

Kung titignan mo ang oras

Labindalawang oras sa umaga

Labindalawang oras sa gabi

Pero ano ba talaga ang iyong silbi?

Ano ba ang silbi mo dose ka?

Ano nga bang halaga mo labingdalawa?

Bakit mo ako ginugulo?

Bakit ikaw ang iniisip ko?

May bigla lang pumasok sa isip ko

May biglang sumagi sa kokote ko

Naalala ko lang ang bilang ng mga disipolo

Dose din pala ang mga ito..

Ngayon alam ko na bakit?

Ikaw dose ay sobrang kulet.

Pinapaalala mo lang pala

Dapat dose ko ay mabuo ko na.

Siguro nagtatanong kayo?

Bakit kailangan dose ko ay mabuo.

Simple lang ang sagot ko

Sila ang tutulong mabago ang mundo.

Alam ko marami pa ang di alam ito

Kaya nga pala pinaalala sa akin ito

Malay niyo matulungan ko kayo

At malay ko ba isa kayo sa magiging disipolo ko.

Sabi nga lagi sa atin ng mga matatanda

Gayahin natin ang anak ng Lumikha

Di ba dose din ang disipolo niya

Ikaw ba may dose na?

Tara, dose nati’y atin ng buuin

At sabay sabay nating bayan ay baguhin

Pag nangyari yun buo na dose ko at dose mo

Malay ba natin di lang pala bayan natin ang mabago pati buong mundo

CONQUEST SA TIP at LUNETA...

2010-06-16T15:46:00.002+08:00

Ika-15 ng Hunyo taong kasalukuyan noong una tayong nagkakilala. Sa isang lugar sa bandang luneta. Unang araw ng ”CONQUEST” ko para ibless ang lungsod ng Maynila. Mula umaga hanggang tanghali nagiisip ako ng paraan kung paano ko sisimulan ang mga unang hakbang para mapagdasal ko ang mga taong makikilala ko….

5:00 ng hapon ang uwi ko. Excited na akong umuwi at simulan ang “CONQUEST”. Aminado akong wala pa akong ganoong kagandang paraan, sabi ko nga “BAHALA NA…”.

Mga 6:30 na noon. Sinubukan kong pumasok sa TIP kasama ang mga kapatid ko sa aking tinutuluyang bahay sa Quiapo. Doon ako unang nakapagpray sa isang tao. Kabado ako noong una kasi di ko alam kung paano simulan ang pakikipag-usap Matapos noon, mga 7:30 ng gabi ng naisipan ko nang pumunta ng luneta at doon maghanap ng makakausap at maipagpepray ko.

Di nga ako nagkamali at may nakausap ako na dalawa pa. Medyo ginabi na ako noon. Di ko nasunod yung isang oras lang. Naging maganda naman ang mga naging reaksyon nila.

Pauwi na ako ng pumukaw sa atensyon ko ang isang binatilyong tila may problema. Medyo “EMO” ang dating niya. Di ko na babanggitin ang pangalan niya. Isang sekretong malupit yun. Sabi niya kasi wag ko daw sabihin eh. At nangako akong di ko sasabihin. Itago nalang natin siya sa pangalang “BROKEN EMO(wag sana siyang magalit pag nabasa niya ito kung saka sakali)”.

Sa lahat ng nakausap ko kahapon siya ang pinaka kakaiba pero siya yung talagang nakausap ko ng masinsinan at ewan ko ba kung bakit parehas kami nagopen sa isa’t isa. Siguro yun talaga ang plano ng DIYOS. Plano na magkita kami ng gabing iyon. Balik tayo. ”ATHEIST” daw siya. Di din daw siya ganoon naniniwala sa DIYOS kasi sa dinami dami ng hiniling niya eh konti palang ata ang naibibigay. Pero napagtanto ko kung “ATHEIST” talaga siya eh bakit may isang beses na nabanggit niya ang linyang ito: “Pero magaling talaga si GOD…”. Napagtanto ko ito “BEING AN ATHEIST IS THE RESULT OF LACK OF FAITH IN GOD.”. Sensya na english yung naisip ko. Natuwa talaga ako sa kanya. Di ko man siya napagpray personally eh naisama ko naman siya sa prayers ko.

Aminado akong gusto ko pa siyang makilala at matulungan sa kinakaharap niya. Alam kong marami pa kaming mapaguusapan. Lagi ko siyang ipagdarasal at kukulitin ko siya lagi. Natuwa nga ako kasi pinagkatiwalaan niya ako. At di ko sasayangin yung pagkakataon na binigay niya.

Hanggang sa huli naming paguusap ang lagi niyang sinasabi ay “KAILANGAN KO NG INSPIRASYON”. Alam ko di ko siya ganoon matutulungan pagdating sa aspeto ng problema niyang yun pero lagi ko parin siyang isasama sa mga dasal ko kasi naniniwala ako kung talagang sila noong dati niya eh sila (parang ako lang dati ah. hehehe).

Mag11 na ng gabi ng magyaya siyang umuwi na kasi nga gabi na. Sabi ko kasi sasamahan ko siya hanggat di pa siya umuuwi buti nalang di siya nagpaumaga kundi lagot ako. Pero tutupad pa din ako kahit hanggang madaling araw pa kami kahapon este kanina pala..

Siguro ang masasabi kong isa sa pinakamasaya at pinakaexciting na nangyari sa buhay ko. Kakaiba, Nasubukan ang tapang ko at higit sa lahat nadagdagan ang mga nakilala ko at naniniwala akong magiging kaibigan ko….

Sa lahat ng nakilala ko higit sa lahat kay “BROKEN EMO”. Salamat sa pagkakataon. Salamat sa oras at panahon. Salamat sa pagtitiwala. GODBLESS sa lahat..

WEEK OF FIRE DAY1: THE SPIRIT OF THE ARMOR-BEARER

2010-06-10T08:43:00.001+08:00

WEEK OF FIRE DAY1: THE SPIRIT OF THE ARMOR-BEARER
                                        (1 SAMUEL 14:1-15)

1. HE HAS A HEART LIKE GOD.
       -YOU DO NOT NEED CONFIRMATION OF WIN SOULS FOR THE LORD

2. HE HAS A SUBMISSIVE HEART
       -BE A PERSON WHO IS SUBMISSIVE TO YOUR LEADERS AND YOU SHOULD NOT HAVE REBELLIOUS HEART

3. HE HAS A HEART TO WIN THE BATTLE.
        -DONT THINK YOU WILL LOOSE THE BATTLE BECAUSE YOU ARE DESTINED TO WIN THIS BATTLE FOR THE LORD. HAVE A HEART TO WIN THIS BATTLE AND REBUKE ALL THE BAD SPIRIT IN YOUR LIFE.
4. HE IS WILLING TO DO TO EXTRA MILE
         -THE LORD GOD WILL BLESS OUR EFFORT. WE WILL NOT BE DEFEATED BECAUSE CHRIST IS IN US. CHRIST WIN THE BATTLE 2000 YRS AGO WE WILL JUST DO THE FINISHING TOUCH.

5. HE HAS THE SPIRIT TO FINISH THE TASK.
          -AS WE GO TO THE BATTLE SOME WILL BE TIRED, SOME WILL HAVE FEAR IN THEIR HEART BUT REMEMBER THIS CHRIST DIED FOR OUR SALVATION WAG MO NAMAN SARILIHIN LANG YUN. SHARE IT TO OTHERS. DI KA BA EXCITED NA MAKITA MABUO ANG 12 DISCIPLES MO. WE SHOULD FINISH THIS BATTLE AND FINISHED IT STRONG.

Isa, Dalawa, Tatlo...

2010-05-24T18:13:00.001+08:00

Isa, Dalawa, Tatlo...
BERLIM M. LIMBAUAN

Isa, dalawa, tatlo..

Ilang taon na ba ako?

Ilang taon na din ba akong ganito?

Ilang taon na din bang magulo ang buhay ko?...

Ang dami ko namang nagawa sa buhay ko

Ang dami namang award ang nakuha ko

Pero bakit parang di ako masaya?

Bakit parang may kulang pa...

Sumubok na akong uminom ng alak

Humithit ng sigarilyong sandamakmak

Nanood ng mga palabas na malaswa

Magikot sa mall hanggang sa magsawa...

Pero bakit parang walang epekto

Bakit parang walang nagbabago...

Parang lalong lumala pa

Parang lalong gumulo pa...

Kala ko din kasintahan ang solusyon

Kaya sinubukang umibig sa di tamang panahon

Pero mali pa din ako...

Parang may kulang pa din sa aking pagkatao

Sumali na din ako sa ibat ibang palakasan

Nakipaglaban sa patalinuhan sa paaralan

Minsan talo pero kadalasan panalo

Pero ganun pa din parang di pa din ako kuntento

Naging aktibo din ako sa buhay kolehiyo

Sumali sa mga organisasyon at naging pinuno.

Pati pagtatanim ng puno ginawa ko na

Para lang maibsan ang kulang na nadarama.

Isa, dalawa, tatlo...

Ano nga ba talaga ang kailangan ko?

Isa, dalawa, tatlo...

May dapat ba akong baguhin sa aking pagkatao?

Nagawa ko na ang lahat,

Pero bakit parang di pa din ito sapat...

Parang kulang pa din,

Parang may dapat pa akong hanapin.

Pero nagbago ang lahat sa buhay ko,

Naaalala ko pa paano ito nagbago.

Nagsimula ang lahat noong kolehiyo din ako...

Noong sumali ako sa grupong ito..

Sila ang tumulong para makita ko ang kulang ko

At alam mo kung ano ito?

Wala pala akong Diyos sa buhay ko

Kahit ako'y Romano Katoliko.

Laking pasasalamat ko sa kanila

Kundi dahil sa kanila di ko makikita

Ang nawawala sa buhay ko...

Ang kinakailangan ko para mabuo ang aking pagkatao.

Ilang taon din akong naging aktibo sa grupo

Umabot din sa puntong naging isang lider din ako...

Pero bakit ganun ang aking nadama

Parang may kulang pa kahit ako'y may Diyos na.

Nagtapos na ako sa kolehiyo,

Nagkaroon na din ako ng trabaho...

Naging abala sa madaming bagay,

At madaming nagbago sa aking buhay.

Hindi na ako naging aktibo sa grupo.

Minsan pupunta pero kadalasan wala ako.

Bumalik lang ako sa dating buhay ko,

Buhay na makasalanan kahit may Diyos na ako.

Naging simple nalang ang buhay ko

Sa bahay at trabaho na umiikot ang buhay ko.

Minsan pupunta sa mall para manood ng sine

O di kaya magiikot lang pero di naman bibile.

Ilang buwan din akong ganoon ang buhay

Hanggang sa nagsawa sa buhay na walang kabuhay buhay.

Namis ko din ang mga ginawa sa grupong iyon,

Yun nga lang di na ako pwede doon.

Di na pwede kasi may trabaho na ako

Di na pwede kasi para sa mga estudyante lang yun

Kaya napilitan na akong tumalon

Sa grupo kung saan puro nagtratrabaho ang nandoon

Hindi ako gaano nakakasama sa kanila

Kasi minsan madami ngang ginagawa sa opisina

Bibihira din nga ako dumalo sa mga salo-salo

Minsan pinipili ko nalang matulog at wag ng dumalo.

Halos tamarin na din ako.

Di na din ako nagpaparamdam sa mga kakilala ko

Hinahanap nila ako.

Pero minsan umiiwas at nagtatago ako.

Di muna ako nagpakita sa kanila.

Mas pinili muna ang mag-isa.

Nagsimula uli ako sa pagbabasa ng bibliya,

Hanggang sa may dumating sa buhay ko na kakaiba.

Nagsimula ang lahat ng may dumating na bago

Bagong karoomate sa dorm na tinutuluyan ko

Noong una medyo ilag sa isat isa

Hanggang sa nakabonding at nagkakilala.

Sa isang kolehiyo sa taft siya nagaaral

Sa isang paaralan kung saan dati balak ko din doon magaral.

Mas bata siya sa akin..

Sobrang kulit niya kung tutuusin.

Di naglaon kami'y naging magkaibigan

Halos magkapatid na din ang aming turingan.

Binalak ko siyang yayain doon sa grupo,

Sa grupong dating kinabibilangan ko.

Sabi niya sige daw sasama siya

Pero may kondisyon din siya

Meron din daw siyang pinupunta sa masagana

WILDSONS daw ang sabi niya...

Nauna niya akong naisama sa pinupuntahan niya

At di nagtagal sa kanila na din ako sumasama.

Salamat sa kaniya kasi ngayon nalaman ko,

Ang totoong kulang ko sa aking buong pagkatao.

Ngayon alam ko na kung bakit ako nandito sa mundo

Alam ko na bakit ako tinawag na Diyos para magbago

Wala pala akong tunay na relasyon sa KANYA.

Kahit sinasabi kong kilala ko na SIYA.

Hindi din pala yan sa relihiyon mo

Hindi din pala yan dahil sa sarili mo

Ang dahilan ng iyong pagbabago

Kasi tinanggap mo ang Diyos na tagapagligtas mo.

Marami sa akin ang hindi naniniwala

Madami din ang nagsabing "nagbago ka na."

Meron din nagsabing binago ko daw ang relihiyon ko

May nagtanong din kung naging Kristiyano na daw ako.

Noon at ngayon, Kristiyano na talaga ako

Ngunit ang pinagkaiba lang nito

Noon nakabase ako sa relihiyong pinaniniwalaan ko

Ngayon nakabase ako sa relasyon ko kay HESUKRISTO.

Isa, dalawa, tatlo...

Dalawamput dalawang taon na pala ako.

Dalawamput dalawang taon sa kawalan

Dalawamput dalawang taon na di alam ang patutunguhan

Isa, dalawa, tatlo...

Alam ko na ngayon kung bakit ako nandito sa mundo.

Una, Mahalin ko Diyos ng higit sa lahat

Pangalawa, Mahalin ko ang tao ng buong tapat.

Isa, dalawa, tatlo...

Alam ko maraming pang mangyayari sa buhay ko

Umpisa palang ito ng tunay na pagbabago.

Pero nakanda ako sa plano ng Diyos sa buhay ko.

Isa, dalawa, tatlo...

Umpisa lang din ito ng bagong yugto ng buhay ko

Umpisa ng bagong pahina ng libro ko

Umpisa ng bagong istorya ng bagong ako.

Isa, dalawa, tatlo...

Di ko na alam ang susunod dito

Siguro hanggang dito nalang muna ito

Kwento ko nalang ang susunod na yugto sa inyo.

SENSYA NA AKING MAHAL

2010-04-14T15:50:00.001+08:00

SENSYA NA AKING MAHAL

Berlim M. Limbauan

Kung alam mo lang kung gaano kita kamahal.
Kung alam mo lang na isa ka sa gusto kong dalhin sa altar.
Pero kailangan ko itong tiisin,
Kailangan ko itong gawin..

Sori kung ako mismo ang umiwas at lumayo
Sori kung madali akong sumuko...
Di alam kung bakit?
Siguro napagod lang ako....

Di ko kasi makakalimutan ang araw na iyon
Araw ng mga pusong magisa lang ako...
Sinabi mong may sakit ka...
Yun pala kasama mo ang mga kaibigan mo kasi dun ka siguro masaya...

Sana sinabi mo nalang na ayaw mong magkita tayo...
o di kaya may lakad ka kasama ang mga kaibigan mo...
Pero yung ilihim ang lahat at di ka man lang nagsabi nun
Parang sobrang sakit na nun...

Mas pinili kong iwan ka di dahil di na kita mahal...
Ginawa ko yun kasi baka may iba ka nang mahal..
Umaasa ako nun na baka pigilan mo ako....
Pero isang malaking "OK" ang naging sagot mo...

Doon ko naramdaman na di pa ako ganun kahalaga sayo
Na ok lang na mawala ako at di na maging tayo...
Umaasa pa din naman ako
Pero ang sakit lang nung nabasa ko ang POST mo...

Nabasa ko sa FB mo na nagising ka na...
Nagising sa bangunot ng tayo pang dalawa...
Salamat at nalaman kong bangungot lang pala SAYO...
Ang pag-ibig na tapat na inalay ko sa IYO.

Sori di ako naging perpekto...
Sori kung mas pinili kong mag-isa nalang ako...
Sana masaya ka na ngayon...
Kasi ako masaya na ako sa nangyayari sa buhay ko ngayon...

Salamat at kahit papaano minahal mo ako
Salamat sa mga panahong nagkasama tayo...
Pangako ko sayo wala paring nagbago...
Ako pa rin si BERLIM na minahal mo at naging kaibigan mo...

Fullness in Christ

2010-04-12T21:46:00.000+08:00

We can achive a life so true... a life of perfection... a life without sin.... when we live in Christ. Now that we accept Christ as our Lord and Saviour, we should not live a life full of compromise and excuses, a life full of sin and imperfection... Now I want to live a life to the Fullness in Christ... I know I can a...chieve it because God called me to be one of His disciple..

Berlim: Stepping Up for the New Journey of His Life

2009-04-23T13:20:00.002+08:00

Despite of all the struggles, problems and hindrances that i have face during my college life. Here Iam wearing my toga and now a graduate. Iam so thankful to the Lord that He didnt left me alone. He always there for me to love and support. Also to my parents, to my Papa eventhough He's dead, to my mama who always been my partner to my journey, to my ate who is always there for me.

Also i want to thank my friends, classmates and groupmateS who within my 5 years stay in TIP are the people beyond this success. With this new journey of my life I hope and pray that you will always be there when i need you all.

Now after Enjoying Life's Journey in College, Iam STEPPING UP for The New Journey of My life.

Theres no more to ask for except fo one thing......

that one thing is you..........

"BEBE KOH"

I hope with this Step Up you are with me.

GOD thank you so much.. I will be your Servant forever. i love you so much.....

KABADO AKO....

2009-03-06T21:09:00.003+08:00

Hay minsan ang hirap parin itago yung sobrang takot ko na di grumaduate kasi magkakabagsak. Minsan umiiyak nalang ako sa kwarto ko para mabawasan ang nararamdaman ko. Nakakakaba, nakakatakot at nakakalungkot.

For 4 1/2 years kong iningatan ang grades ko na sobrang pinilit kong magexcel sa klase. Ewan ko halo-halong emotion ang nararamdaman ko. Hay paginiisip ko lahat ng pwedeng mangyari mas lalo akong kinakabahan..

Kabado ako sobra pero maniniwala nalang ako sa plano ng Diyos ko sa buhay ko. God has plan for me na di dapat ang plano ko ang mangibabaw kundi sa kanya.

makakaapak na kaya ako sa PICC na nakasuot ng toga o sa april eh magaapply for summer class kasi may bagsak. Ang pangarap ko ba na grumaduate na walang bagsak ay matutupad ko ba o hindi. magiging kasing lawak ba ng dapat ang hinagpis ko dahil sa sakit na di gragraduate o about langit ang ngiti dahil sa april 13 eh magmamartsa.

siguro, sana, baka, bahala na............ basta ang alam ko ngayon kabado ako.....

PAALAM SA, PAALAM... ITSO

2008-10-17T19:00:00.005+08:00

mahigit tatlong taon din ako sa ITSO. kung kelan last sem na eh di na ako SA. Gusto ko pa man din sanang grumaduate na SA. Siguro ganun talaga ang buhay. Aminado ako nanghihinayang ako na binitawan ko ang maging SA. Ayaw ko din kasi sa ibang department eh. Dalawang department lang naman ang gusto ko eh ang OSA at ang ITSO. Pero ngayon wala na.. huhuhuhu

Nakakalungkot pero ganun talaga. BIG 4 nalang kasi ang natira. Eh sa kasamaang palad di ako big 4.

For the past 3 years ko sa ITSO madami naman akong natutunan na sobrang magagamit ko sa field ko. Gusto ko lang magpasalamat sa lahat, lalong lalo na Kay sir kit na tumanggap sa amin nung nagaapply kami, kung hindi po dahil sa inyo wala kami bilang SA. salamat po

Sa mga coSA na nagtiyaga sa ugali ko, sa tawanan, iyakan,kulitan at marami pang iba. Sobrang salamat. I will miss you all.

Anu nga ba saloobin ko sa pagpapaalam ko sa ITSO. Masaya na malulungkot. Masaya kasi malaya na ko, wala na akong room na bubuksan pag may prof, wala na akong allowance every 15 and 30 ng buwan at higit sa lahat wala ng free.......(secret un hehehe). Malungkot kasi di na ako SA, mamimiss ko kayong lahat.

Sa BIG 4 ienjoy nyo lang yung duty nyo, kahit mahirap man yan o madali, kaya niyo yan. Sa Staff ng ITSO salamat po marami akong natutunan at marami akong experience na babaunin.

Paalam Student Assistant...

Paalam ITSO...

WEST B LABAN

2008-09-22T15:55:00.008+08:00

LABAN WEST B SECTOR CONFERENCE is a successful event. Ang astig ng talk, ang ganfa ng mga sharing, ang ganda ng theme at ang luppet ng venue. I was amaze with those sharers na LUMALABAN despite their problems. Hinding hindi ko pinagsisisihan na pumunta ako dito. Salamat sa mga pumunta at sa mga bro at sisters ko sa TIP. Masaya ako kasi nakumpleto na yung ko despite sa mga nangyari. I hope and pray that magtuloy tuloy na ito. YFCTIP Manila patuloy lang tayong lumaban para sa DIYOS natin.

Kung nadadry ka wag kang mahihiyang magsabi sa mga household head mo. Kung may problem ka sa acads at kung anu ano pa na sa tingin mo matutulungan ka ng mga brother and sisters mo sa yfc. GO ask for help.

Tulong tulong tayong ipakilala ang DIYOS sa mga katulad nating TIPOY at TIPAY. Sama Sama tayong magtulungan para dumami pa tayong makakakilala sa DIYOS. Nakalimutan nyo na ba na maLUPPET ( Lord's Undying Prince and Princess Ever Told) tayo. Kaya wag ka ng mawawala ha. Kapit lang kapatid ko kasi LALABAN TAYO.

WE HAVE BEEN CHOSEN
WE ALREADY STAND
NOW ITS TIME TO FIGHT.

HINDI LANG PARA SA SARILI NATIN ANG LABAN NA ITO, KUNDI LABAN NATIN ITO PARA SA DIYOS NATIN.

LABAN LANG MGA KAPATID.

"FIGHT FOR YOUR LOVE, FIGHT FOR YOUR FAMILY, FIGHT FOR YOUR LIFE AND ESPECIALLY FIGHT FOR YOUR GOD"

BERLIM M. LIMBAUAN
PROUD TO BE TIPOY
PROUD TO BE A YFC
PROUD TO BE A SERVANT

my vote is for lagal[og]

2008-09-18T20:47:00.007+08:00

Hindi ako mahilig pumunta sa blog ng may blog pero nang dahil sa galing ng kaibigan ko sa pagbloblog eh nahawa na ata ako. Pinost nya ang artikulo sa PHILIPPINE BLOG AWARD 2008, na kung saan eh binoto nya ang lagal[og]
bilang bet niya sa nasabing awards.

Natuto na akong magbukas ng ibang blog at ng muli kong silipin ang naturang blog award eh sinubukan kong hanapin ang blog na pupukaw ng aking attensiyon.

lagal[og] got my attention and I vote this blog for PBA 2008 Blogger's Choice.

Hilig ko talaga ang magagandang mga lugar. Ang ganda pa ng mga kuha. Makikita mo yung passion sa pagkuha ng picture. Interesting din yung mga article, di nakakasawang basahin at madami kang aral na mapupulot.

Sa lahat ng di pa nakakaboto, anu pa ang hinihintay niyo. visit Philippine Blog Awards 2008 for more details. BOTO NA...

Salamat sa mga sponsors ng naturang event:

Level Up! Games

Nokia

Blog Bank

Smart Communications

Josiah’s Catering

Rsun Technology Store

Yahoo

XFM 92.3

Buddy Gancencia Reality TV

Ultravision Photo and Video

Click Booth

Aloha Board Sports

Sheero Media Solutions

YourPinoyBroker.com

Belo Medical Group

Inquirer.Net

Toshiba

ROAM Magazine

PLDT

Pagtakas sa Magulong Kahapon

2008-09-17T20:20:00.006+08:00

Pagtakas sa Magulong Kahapon
Berlim M. Limbauan

Paano ka nga ba lalayo?
Paano ka nga ba magtatago?
Paano mo nga ba matatakasan?
Ang isang magulong kahapon.

Maniniwala ka kaya?
Kung sabihin kong makakakaya mo pa.
Makawala sa lugar na kung nasan ka ngayon
Isang lugar ng isang magulong kahapon.

Tandang tanda ko pa.
Kung paano tayo pinagtagpo at nagkakilala.
Sa magulong lugar na iyon.
Na kung saan nandun ka hanggang ngayon.

Pinilit kitang akayin papalayo.
Pero sa takot ikaw ay nagtago.
Di ko maintindihan ang dahilan
Bakit ayaw mong iwan ang lugar na iyong pinaglalagyan.

Sabi ko sayo tutulungan kita.
Tutulungan kitang makalaya.
Ngunit nabigo ako.
Sa mga panahong iyon tinaguan mo ako.

Lumipas ang mga araw.
Di kita nakita at natanaw.
Siguro malaya ka na.
Tuluyan ka ng tumakas at kumawala.

Nagdaan ang ilang buwan
Nag baka sakali akong ikaw ay muling matanaw
Di nga ako nabigo
Ikaw ay muling nakita ko.

Akala ko tumakas ka na,
Akala ko pinili mo ng lumaya.
Lumayo sa magulong lugar kung nasan ka ngayon.
Isang lugar ng magulo mong kahapon.

Hindi ko alam kung pano kita tutulungan
Kung sarili mo'y ayaw mong tulungan.
Alam kong magagawa mo pa.
Makatakas sa magulong lugar na kung saan ngayon naroon ka.

Alam kong may paraan pa
Alam kong may pag-asa ka pa.
Naniniwala ako na balang araw mapapagtanto mo.
Lumayo dyan sa magulong lugar na pinaglalagyan mo.

Lagi mo lang tatandaan.
Nandito lang ang iyon kaibigan.
Kung handa ka ng tuluyang lumayo
Tandaan mo isang tawag mo lang nandyan na ako.

IT'S MA BIRTHDAY

2008-09-09T17:27:00.002+08:00

BIRO MO YON 21 NA PALA AKO. DEBU KO NGAYON. OO DAMI NANGYARI MASAYA AT DAMI BAGO SA MGA GAMIT KO PERO BAKIT PARANG DI AKO MASAYA AT PARANG KULANG ANG ARAW KO. ISANG MALUPIT NA EXPERIENCE ANG MAKASAMA ANG DALAWANG TUMATAYONG TATAY KO SA TIP. C TATAY GHE AT KUA LA. WOW SARAP LANG NG BONDING TIME NAMIN. YUN NGALANG KULANG PA DIN KASI DALAWANG ORAS LANG KAMI NAKAPAGBONDING. KASAMA DIN NAMIN SILA AMBET, TIN, VENNICE, TWINX AT JOSEPH.

MISS KO NA ANG SIMPLENG BUHAY

2008-09-05T20:30:00.006+08:00

Fifth year na ako. Isang sem nalang gragraduate na sa isang kursong sobrang gusto ko. Limang taon din ang ginugugol ko sa kursong ito. Nakakainggit nga yung mga batch mate ko nung highschool kasi yung iba may work na at yung iba naman RN (registered nurse) na.

Patapos na din pala ako sa OJT ko ngayon araw. Sobrang mamimis ko yung mga lesson at mga bagay bagay sa OJT ko. Yung mga sir kong mahilig sa chicks at mahilig gumimik. (Sana ako din may time para dun). Marami akong natutunan sa kanila. Iba iba ang pagkatao nila at halos lahat sila makukuhanan mo ng lesson. Salamat sa SDT BOYS na sila s' leo, s' luis, s' mon, s' andy, s' ronald, s' james, s' ryan, s' jhay, s' jove, s' neil, s' emman at sa dalawang bago na si s' owen at s' ?(nakalimutan ko ung name). Sa dalawang kong supervisor na sila s' VIC at S' MIKE. kay s' KIKO, S' NONOY,S MIKE M.,S' MIKE T., S' ARMAN, S' ARJAY, S' RAUL, s' FRANCIS LAYUG at M' BETH . SOBRANG SALAMAT SA ISANG MALUPET AT MAGANDANG EXPERIENCE SA IM. hayzzz huhuhuhu. PAALAM po. Sana wag po kayong magbabago lahat. GODBLESS PO sa JFC IM-SSSG

Masaya naman ako ngayon. Kahit napakadaming priorities sa buhay eh nakakaya pa naman. Hirap ng buhay estudyante pero aminado ako na mamimis ko ito pag ako ay makapagtapos na. Miss ko na talaga yung simpleng buhay, malaya, walang iniisip at kapiling mo yung mahal mo.

Ngayon inienjoy ko nalang ang simpleng buhay meron ako. Maghihintay sa mga bagay na plano ng DIYOS ko para sa akin.

SPEAK IN ENGLISH?

2008-08-22T20:19:00.010+08:00

SPEAK IN ENGLISH?

BERLIM M. LIMBAUAN

SPEAK TO ME IN ENGLISH?....

Una kong nakita ang salita na yan sa pin ni MAM LAXA at ng di naglaon ang meron na din ang ibang departament. Alam ko tungkol yun sa kampanya ng institusyon na gamitin ang lengwaheng INGLES bilang "medium of instruction" ika nga nila. Madami nga ang sumusunod at bawat transaksyon aminado akong ganoon na nga ang ginagawa. Naaalala ko pa minsan pumunta ako sa SPS noon para magtanong ng budget ng departamento namin, nagtatagalog ako noon at sabi sakin ni mam julie "your an SA and you should speak to me in english when transacting a business". Sosyal si mam julie sa ingles na dapat pag kakausapin siya kaya ayun wala akong nagawa kundi sumunod nalang. Kahit sa ITSO kahit dumugo na lahat ng ilong ng staff at SA kakaingles eh sige parin sa pagsunod sa proyekto.

Noong una aminado ako na di ako ganun kaseryoso sa pagtulong sa proyektong ito. Kaya nga pagkatapos ko sa duty eh nagtatagalog ako. Di din kasi ako ganun kainterisado kasi madami paring estudyante ang di sumusunod. Oo alam ko siya at nakikita ko ang mga naglipanang mga tarpolin sa CASAL at ARLEGUI.Required na din kaming magsalita noon pero di pa din ako sumusunod. Di din kami nag iingles ng mga tropa ko pag naguusap at nagkwekwentuhan kasi mahirap talaga. Kahit nga pag minimeeting ko sila DSG at yung ibang officers sa tagalog din.

Pero minsan pag tinotopak ako nagiingles ako. Minsan pag wala din kaming magawa at stress na sa dami ng mga proyekto, isa ito sa mga ginagawa naming libangan at kulitan pero di kami ganun kaseryoso. Kung baga biro biro lang.

Aminado akong hirap ako sa paggamit nito at pagsalita nito pero narealize ko din na oo nga bakit di ko itry. Matagal ko na din naman na gustong subukan ito eh. Bakit di ko subukan ngayon.

Nagbago ang lahat ng pananaw ko kanina tungkol dito habang nagmemeeting kaming mga DSG presidents, staff ng SPS, GUIDANCE, iba pang departmento ng paaralan at ni Maam Soliven. Pwede din palang magkwentuhan at magtawanan sa salitang ito. Aminado akong na "NOSE BLEED" ako pero nagenjoy ako at sumakit ang panga ko kakatawa. Gusto ko nga sumali sa mga aktibidad ng kampanyang ito. hehe una dahil malaki ang papremyo pero ang gusto ko talaga eh matuto akong magsalita nito ng di nahihiya at nauutal.

Di ko maiipangakong na isang daang porsyento ang maiaalay ko kasi isa akong manunulat da wikang Filipino pero susuporta ako sa magandang adhikain ng institusyon. Nakakatuwang malaman na ginagawa talaga ng institusyon ang mga bagay bagay na makakatulong sa mga estudyante upang maging matagumpay na tao balang araw.

THINK IN ENGLISH, SPEAK IN ENGLISH. Ito ang bagong proyekto ng TIP na nakikita kong lubos na makakatulong sa tulad kong estudyante ng institusyon.

Sana di ito maglalaho at sana mas mapaigting pa ang kampanyang ito. Umasa din ako at maghihintay pa sa iba pang mga proyekto ng institusyon hindi lang sa kampanyang ito kundi sa iba pang aspeto.

BERLIM M. LIMBAUAN

PROUD TO BE A FILIPINO

PROUD TO BE A YFC

PROUD TO BE A TIPOY.

SIMPLE BOY...

2008-08-05T10:39:00.004+08:00

SIMPLE BOY
BERLIM M. LIMBAUAN

It’s all started when I am 16 years old. I remember I am just a simple boy at that age, when I started to love. I have a crush on a girl named Josiebelle Cruz I met her on the examination of a institution where I am studying right now. She a simple girl. A simple girl who also aim to be a scholar. We take the same examinations, we have the same rooms in the exam and we are seated on the same row. I just remember the sign I asked GOD, it a sign when a girl gives her complete name and with no hesitation to talk to me she is the one who will I court in my college life.

After the exam, I think I didn’t passed the examinations or I just pass the exam for accountancy but it doesn’t matter because I decided to use another scholarship and take a engineering course. I took up BS Computer Engineering The first day of the class started but I don’t she her. I am asking myself about her. Is she didn’t passed the exam or she decided to study in the universities along the university belt. Time, hours, days, months and years have passed but I didn’t see a glimpse of JB (her nick name). It was almost 2 years searching her in the campus and waiting to see a glimpse of her. But I failed. It is the time I decided to search for another girl that I can give some time of my life and if possible my first girlfriend.

I remember the time when my “tropa” told me that she has a beautiful classmate and still single. I get her number to my friend and text her. She replied quickly and asked where I get her number. I said to her that my friend or “tropa” give her number whom is her classmates. We get to know each other in the text. Her name was Edlyn Capalad. She was 17 years old.

Minutes, hours and days passed and I decide to have a eyeball. As usual to some text mates that who usually has to meet after they know each other. We meet at SM Marilao where her school is near. It was lunchtime when we met. It was my first time to have a date. We ate at KFC. We are shy to each other at that time that only few things are said.

After that a few weeks later, I said to her that I will court her and if she can my girlfriend? It had been a month and a half before she decided to say “YES” to me. It was December 9, 2006 when she replied me with a “YES”. She says “YES” to me through text. It was informal that’s why I tell her that we should meet again to have a formal relationship. At the same time and the same place where we first met. She was my first girlfriend. It was one my happiest moments in my life because there’s a person who will be my companion and who will sit in me in the lonely moments of my life and also who will be the apple of my eye. Also it is a blessing from GOD that after what happened, GOD has given me the chance to see a glimpse of that simple girl. I saw JB again. But I have already committed that’s why I didn’t court her instead we became closed friends.

I remember the first time she broke my heart, she was texting me at that night and it happened that I didn’t reply to her text because I am to busy preparing the food that my family will eat. She calls me at my cell phone and arguing me. Why I didn’t text her? Why I didn’t reply? And why I ignore some of her calls. I remember it was 10 seconds before January 2007 will come when she decided that we should have a cool off and ended her long call. It hurts me a lot. Along with the countdown my tears fell down. It was the only New Year that I cry because of her. After the countdown I call her and say sorry for what I have done. She has given me a pardon and we are again.

Our 1st monthsary came. We met again and I give her my surprise gift. I thought, It will be a long relationship but It fades when she decided to broke up with me 15 days after our monthsary. Double the sadness when the month of February comes which usually the month of love and lovers. She gives me another chance but due to long distance relationship we decided to end it already and have a break.

It was a year before I came to the point that I have move on to that relationship. I said to myself that I should move on to that relationship and to seek for a new love that will last. I remember JB and I decided to court her but again I failed because she has a relationship with a marine student. How sad it is but I need to face the reality.

Now the simple boy learns a lot. He love again but failed. He started to move on but the passed didn’t letting him to move on. Right now the journey of the simple boy is still on going. He didn’t know where and when would it happen that his dreams, hopes and wishes will granted but now he’s happy. He enjoys his life to the fullest. Because he believes in this: TRUE LOVES WAIT BUT DON’T FORGET TO SEARCH IT…

Anu nga ba ang tingin sa akin ng ibang tao?

2008-06-05T09:10:00.007+08:00

Ilang taon na rin ba akong nanahimik at di nagrereact sa issue tungkol sa aking pagkatao. Ilang taon ko na din binalewala ang isyong ito pero ngayon ayaw ko nang manahimik. Gusto ko ng basagin ang katahimikan ng aking pagkatao.

Ilang beses na akong nasaktan at nayurakan ang pagkatao pero ok alng sa akin yun kasi alam ko naman kung sino nga talaga ako. High School palang ako ganito na ang tanong sa akin eh. BADING ka ba? Gusto kong maiyak ng mga panahon noon nung nasabi sa akin yun pero mas pinili ko ang umiwas at lumayo nalang muna upang makaiwas sa away. Doon nagsimula ang pagtatanong sa sarili ko. Ganun ba ang tingin sa akin ng mga tao. Isang BADING.

Grumaduate ako sa HIGHSCHOOL na bitbit ang tanong na iyon. Laking pasasalamat ko sa mga tropa kong sila Bryan at Laurence kasi dinamayan nila ako sa mga panahong kinakaharapat ko ang problema sa aking pagkatao. At isa sila sa mga nagsabi na hindi ako ganun at naniniwala sila na hindi ako ganun. Tumuntong ako sa KOLEHIYO na walang GF at niloloko na ng mga TITO ko. Pero ok lang kasi mas kilala ko ang sarili ko.

Nakalimutan ko ang lahat ng mga tanong na iyon ng sinubukan kong manligaw muli. Doon ko nakilala ang una kong GF c EDLYN CAPALAD. I thought our relationship will last pero di kami nagtagal. Masakit sa akin yun pero tinanggap ko. Halos 1 year din yun bago ako makarecover at manligaw ng iba. Pero sa kasamaan pala nabigo uli ako.

Ngayon halos 2 taon na akong walang GF at still searching. Pero masakit lang uling malaman na hanggang ngayon ang tingin sa akin ng ibang tao ay BADING pa din. Ewan ko ba kung bakit ang mundong ito ay mapanghusga talaga. Aminado ako na naging hindrance ito sa buo kong pagkatao at dumating na din sa puntong sumuko at inisip na ganun nga siguro ako. Ngayon aminado ako na hindi pa din nawawala ang isyung yun pero ngayon alam ko sa sarili ko na hindi ako ganun. Laking pasasalamat ko sa mga kapatid ko kay KRISTO na walang sawang sumuporta at pinayuhan ako sa laban ko sa aking pagkatao. Lalo na sa tumayong tatay ko sa campus si tatay eg boi o mas kilalang kuya ghe. At dalawa kong nagiging HH HEAD na c mj at elad. At sa lahat ng YFCTIPM at YFC'S. Salamat....

Dami ko natutunan. Dami kong gustong patunayan. Pero sabi lang ng DIYOS ko sa akin ay ganito "hindi mo kailangan patunayan sa mundo kung sino ka kasi napatunayan mo na sa akin ang tunay mong pagkatao." Sarap lang ng feeling na sa struggles na kinaharap ko madami akong natutunan at ito yung naging sandata ko upang mas mahulma ng husto at mas mapalapit sa DIYOS ko.

Ngayon wala na akong pakialam sa tingin ng iba sa aking pagkatao. Hindi ko na din ako masasaktan sa mga magsasabi sa akin na BADING ako kasi napatunayan ko na na di ako ganun.

Masaya na ako ngayon na kahit wala pa din GF atleast natapos ko na ang struggles ko sa aking pagkatao at ngaun gusto kong sabihin sa lahat malaya na ako. HINDI AKO BADING.......

"God has created us with our own uniqueness.... so be happy for what you are because YOU are a unique creation of GOD." -BERLIM.

PROUD KA BA MAGING FILIPINO?

2008-05-29T08:35:00.005+08:00

Halata bang proud to be Filipino ako? Aba syempre noh. Kung isa ka din sa mga proud na filipinong katulad ko. Suportahan natin c Mr. Angelo Aquino sa kanyang proyektong nagpakita na maraming mga kapwa natin ang proud na maging FILIPINO. Kaya anu pa hinihintay natin. visit this site http://gfolio.multiply.com/ and you will get the info there how to join to the project of mr. aquino.

Isa lang ako sa mga milyon-milyong tao na proud to be a FILIPINO. Kaya anu pa hinihintay mo join na.

BERLIM M. LIMBAUAN
PROUD FILIPINO

Pagbabalik bilang Bloggero.

2008-05-24T11:11:00.003+08:00

Nakakamiss din pala ang pagbloblog. Grabe for almost ilang months di ko navisit itong site ko. Ang dami ko namiss na mga blogger. Nakalungkot lang kasi konti palang ang bumibisita sa blog ko. Pero ngayong naagbabalik ako bilang bloggero, gagawain ko lahat para dumami ang mga kakilala ko sa blog.

Add nyo ako ha eto blog ko:

berlim-limbauan.blogspot.com

wait ko log mo ha.. Thanks and Godbless

Landas ng Pagbabago

2008-05-24T08:25:00.004+08:00

Landas ng Pagbabago
Berlim M. Limbauan

Unti-unti akong umuukit
Unti-unti din itong napupunit
Sinubukan kong muli itong mabuo
Ngunit sa kasamaan palad ako ay nabigo.

Naligaw ako ng landas
Hindi ko alam kung saan ang daan palabas
Sinubukan ko itong hanapin
Ngunit di ko talaga makita ang landas na tatahakin.

Dumating ako sa puntong nawalan na ng pag-asa
At halos sa KANYA'y di na muling magtiwala
Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana
At sa isang saglit ako'y napaisip at napatulala.

Tandang tanda ko pa noon ang isang kong pangako
Ito'y sa KANYA muling dumunog at ialay ang buong pagkatao
Di nga ako nagkamali....
Muli NIYA akong tinanggap ng walang pasubali.

Aminado pa rin ako ngayon,
Hindi ko alam kung kelan talaga dadating ang tamang panahon.
Na ang nakaraan ay tuluyan ng maibabaon
At di na babalik sa isang magulong kahapon.

Kahit ngayon nga aminado ako,
Hindi ko alam kung paano sisimulan ang muling pagbabago.
Sa ikalawang pagkakataon ako'y nagbalik loob sa KANYA.
Makikita ko na nga kaya ang landas na di ko noon makita kita.

Hindi ko pa alam kelan mangyayari
Pagbabagong hinahanap sa aking sarili
Pero naniniwala pa din ako
Na di magtatagal makikita ko rin ito.

Ang hiling ko nalang sa KANYA ay ganito:
Gabayan ako sa sa paghahanap sa Landas ng Pagbabago.
Akayin niya ako sa tamang landas
Upang pagbabagong hinahanap ay makita na sa wakas.

Panibagong Ako...

2007-11-23T14:44:00.000+08:00

Panibagong Ako...
Berlim M. Limbauan

Ilang taon na nga ba ako?
Ilang taon na rin ba ang nagbago?
Ngunit bakit may kulang sa aking pagkatao
Na hanggang ngayon ay hinahanap hanap ko..

Madami na rin akong pinagdaanan
Maraming hirap na din ang aking napasan
Pero bakit ganon?
Bakit parang walang nagbago sa pagkatao ko hanggang ngayon.

Maraming taon na din ang lumipas
At marami na din akong pagkakataong pinalampas.
Bakit ko ito nasasabi?
Kasi hanggang ngayon mayroong kulang sa aking sarili.

Marami na rin akong nakilala
Halos di ko na mabilang kung ilan na sila.
Marami na rin akong naging kaibigan
Na naging karamay ko at sandigan.

Marami na akong kaibigang lumayo
At di na ako pinansin at kinibo
Ngunit tila walang nagbago
Hanggang ngayon ganito pa din ako.

Okey naman ako sa aking pamilya
Lagi ko naman silang nakakasama
Wala naman kaming problema
Buo at kahit papaano'y masaya.

Ngunit sa kabila ng lahat ng ito
Tila wala pa ring nagbago
Ganito pa rin ako
Hinahanap ang kulang sa aking pagkatao.

Akala ko kasintahan ang sunod na solusyon
Sa problemang kinakaharap ko magpasahanggang ngayon.
Ngunit nagkamali ako...
Hindi pala siya ang solusyon sa problema ko.

Hindi ako nawalan ng pag-asa
Baka sakaling may pangalawang pagkakataon pa
Ngunit ng ako'y muling umibig
Sakit lang ang dinulot ng lintik na pag-ibig

Bigla kong tinanong ang aking sarili
Anong wala ako na meron sila?
Anong ang dapat kong gawin?
Upang ako naman ang mapansin.

Sinubukan kong isipin ang lahat
Baka sakaling maisip ko kung ano ang nararapat.
Ngunit nabigo lang ako
At sa kasamaang palad nakatulog pa ako.

Pagmulat ko ng aking mga mata
Buong paligid ko ay sadyang nag-iba
Nagulat ako sa mga nangyayari
Kaya tinanong ko uli ang aking sarili.

Totoo ba ang lahat ng ito?
Oh, Baka nananaginip lang ako.
Isang bangungot na pinaglalaruan lang ako
Upang di na makita ang hinanap ko.

Sa lahat ng mga nangyayari
Biglang may ideyang, sa isip ay sumagi
Baka pagbabago ang kailangan ko
Pagbabago sa buo kong pagkatao.

Sinubukan kong simulan ito
Nagbihis at nagbago ng anyo.
Pati ugali ay binago ko
Baka sakaling ito na ang hinahanap ko.

Ngunit hindi naging maganda ang lahat
Mayroong kulang at hindi ito sapat.
Kaya tinanong muli ang sarili
Ano ang kailangan mo sa iyong sarili?

Sinubukan kong bumalik sa nakaraan
At isipin ang mga pinagdaanan.
Meron akong mga kaibigan at pamilya
Ngunit bakit ganito ang aking nadarama

Biglang pumasok sa isip ko ang PANGINOON.
Siya ba ang sagot sa aking mga tanong?
Bigla akong napaluha
Tama! Siya na nga ang kulang at wala ng iba.

Ngayon alam ko na ang kulang sa aking sarili
Susubukan kong magbagong muli
Alam ko marami parin akong mali at pagkakasala
Pero gagawin ko ito para sa Kanya.

Naniniwala akong maraming pagbabagong mangyayari
Kung ang DIYOS sa puso nati'y naghahari
Alam kong magagawa ko ang hinahanap na pagbabago
Dahil ang DIYOS ang magiging sandigan ko.

Karanasan sa Nag-aalab na Pagmamahal ng YFC

2007-10-30T14:49:00.000+08:00

Karanasan sa Nag-aalab na Pagmamahal ng YFC
Berlim M. Limbauan

Ilang taon din akong kinulit kulit ng mga kakilala ko na member ng organisasyong "YFC". Aminado ako nung una na nahihiya ako kasi di ko naman alam kung ano ang gagawain dun, di talaga ako interesado. Tandang tanda ko pa, halos dalawang taon na din ang nakakaraan ng una akong maaya ng kaibigang kong c fjordan, pero di ako pumunta at di ko cya pinanansin. Lumipas ang ilang taon na ilan na din ang nagaaya na sumali daw ako at magcamp.. cla joma, maj, marose, claire, jake at joseph ang ilan sa mga taong nagyaya sa akin after kong di pansinin ang aya ni fjordz. Aminado ako nung una na tinanong ko ang aking sarili kung bakit ginusto pa ni fjordz ung barkada nya kesa sa amin. Naasar pa nga ako sa kanya nun kc wala tlaga cyang time sa tropa.

I remember that one situation ng magkawatak ang "TROPANG KAMOTE" isang word lang ang nagpabago nun at un ang word na "HAMPASLUPA". Di na importante ang buong detalye kung anung nangyari pero dun nagsimula na magwatak watak kami at c fjordz ay tuluyan ng sumama sa mga bago nyang barkada, ang mga kaibigan nya sa "YFC". Ilang taon ko din na inisip ano nga bang meron sa organisasyong "YFC" na yan kung bakit nasabi ni Fjordz na mas masaya sya dito.

Ilang araw, buwan at taon din akong kinulit ng kinulit ng mga kaibigan ko hanggang sa sinubukan kong sumama. Naalala ko pa ang una kong experience na makasama yung mga YFC at yun yung sa GK TATALON, sobrang anamaze lang ako sa bayanihan na pinkaita dun kaya naisip ko na masarap nga at masaya. Naaalala ko pa nga ung mga topic sa sa "TALK " na tinatawag nila. "BAYAN, BAYANI AT BAYANIHAN". Talk 1 ang topic ay "BAYAN", talk 2 naman ay "BAYANI" at pinakahuli ay talk 3 "BAYANIHAN". At may tagline pa sila na pag narinig ang word na GK1MB ang sasabihin ay "KASALI AKO DYAN". May point si fjordz sa sinabi nya na masaya. Pero hindi pa rin ako ganoon kainteresado na sumali.

Lumipas lang ang araw at nagbakasyon na. Ewan ko kung bakit parang namiss ko yung ginawa namin sa GK site. Dumating ang pasukan at hindi parin ako member ng organisasyong "YFC". Ang daming nangyari at dumating yung araw ng membership week na isa ako sa project owner. Ang daming org at iba iba ang kanilang mga pakulo para makahila ng mga miyembro. May mga academic orgs para sa iba't ibang kurso. athletic org para sa mga mahilig sa sports, may mga praternity, org na kung anu ano lang at yung mga religious org lang. Naaalala ko pa nga yung mga sinalihan kong nun, syempre sa COESS at HACRSS, sayang ang points eh. Sumali din ako sa scrabble org ng marine, KKB at ang pinaka huli kong sinalihan ay ang "YFC". Napilitan pa talaga akong magpamember nun kasi wala na talaga akong pera at 25 yung membership nila at 50 kung may kasamang sim. Eh saktong 50+ nalang yung pera ko sa pinataka pero ewan ko kung baikit pati yung sim pinatulan ko na. Ang dahilan ko lang naman nung una kung bakit ako nagpamember ay para makatulong sa GK eh pero nagbago ang lahat.

Nagbago ang lahat ng umattend ako ng PM kung tawagin nila na ang ibigsabihin ay "PRAYER MEETING". 6:30 ang tapos ng klase ko nun pero nakalimutan ko na may PM that day kasi nagchacharge pa ako ng cp ko sa canteen ng boarding house ko. Ang labo kasi di ko maintindihan yung sarili ko kung bakit talagang nagmamadali pa akong pumunta ng CASAL nang makita kong mag 7:oo o clock na pala. at bigla kong naalala na may PM pala that day. Hinahanap ko pa nga sila fjordz nun kung nasan na sila kasi sa teletubbies daw ang venue pero di ko sila nakita yun pala nasa gilid sila, di ko alam ang gagawain ko that day at binalak ko pang magbackout kasi natatakot ako pero hinila talaga ako ng mga paa ko papunta dun.

Dun ko una nadama na tama nga si Fjordz masaya nga talaga. Grabe yung welcome nila sa akin that day. Nagworship pa nga kami nu eh hilig ko talaga ang mga worship song kaya lalo akong natuwa. I remember pa nga na si Fjordz pa ang nagtalk nun eh. Di ko na masyadong maalala kung ano yung topic ng talk niya that day ang naaalala ko na topic ay "CHAMPIONS OF GOD" yata un pero nagenjoy talaga ako nun.

Next event ko sa "YFC" ay ang "FRESH PARTY" aminado pa nga ako nun na hindi pa ako masyadong close sa mga tao na kasama namin. Ang nakakausap ko lang dun ay si Fjordz, si Matt, si Chie at si Mj. hindi ko pa masyadong close nun si kuya ghe. Pero ang saya nung experience na yun kaso wala akong remembrance ng pic kasi sila sila lang ang nagpipicture nun eh nakakahiyang sumingit.

After nun ay ang nagkaroon na ng "HOUSEHOLD" na kung tawagin nila. Tinanong ko pa nga si kuya ghe nun kung yun ba ay tungkol sa gawaing bahay at natawa nalang sya sa akin. Excited akong malaman kung anong ginagawa dun at kung sino ang magiging "HOUSEHOLD HEAD" ko. Nalaman kong si Mj yung head ko, noong una nagtanong ako kung bakit siya pa eh mas matanda ako sa kanya at kasi ang impresyon ko nun kay Mj ay mayabang, mahangin at kala mo kung sino. Sabi ko nga sa sarili ko si Mj ba ang head ko eh mukhang di nagdadasal yan. Pero nagbago ang lahat ng mag household na kami, napakamature niya pala at nahiya ako sa sarili ko kasi naunder estimate ko kaagad siya. Napakaseryoso niya pag si God ang pinaguusapan. Ibang Mj ang nakilala ko sa household na yun at natuwa talaga ako at mas nakilala ko si mj. Nakailang household din kami at each household may games kami na mas lalong nagiging exciting yung hh namin. Pero hindi lahat ay naging masaya sa hh namin, minsan ay wala kaming hh for some reason na naiintindihan ko naman at naipaliwanag naman ng husto. Aminado nga akong nadry ako kasi halos tatlong week kaming walang hh at yung huling hh namin di pa naging maganda. Acad mode kasi lahat that days kaya ok lang pero ioopen ko na din na nagtatampo talaga ako noon kay Mj pero tapos na yun eh. Natapos na ang sem at sabi ni kua ghe eh magbabago ng hh head. Nakakalungkot kasi di ko pa masyadong nakilala ng husto yung head namin pero kung yun yung will ni Gog eh ok lang pero kung ako ang tatanungin mas gusto kong c mj parin ang head ko para mas makilala ko pa siya.

Next is the most unforgettable "MEGA CAMP" na ginanap sa bloomhills, taytay rizal. Dapat AUGUST 16-18 yung date ng camp na yun pero nausog. Ang lakas kasi ng panalangin ni marvs at tin nun kaya di natuloy. AUGUST 25-27 ang naging bagong date ng camp na iyon na pinamagatang "F1: GOD=LOVE". Ito yung masasabi kong start ng buahy ko as a "YFC". Mula sa mga talks, sa mga bago kong kaibigan at mga bago kong kapatid kay GOD ay maraming nagbago sa buhay ko at marami akong natutunan. Ang sarap ng feeling na matanggap ang GOD'S GIFTS at marenewed ka as a new person. Ang faci ko nga nun ay Mj at siya yung una kong nak 1 to 1's. Siya ang nagturo sa akin ng seven SPIRITUAL gifts of GOD. HEALING, REPENTANCE, FAITH, KNOWLEDGE, WISDOM, PROPECHY at TOUNGUES. Ang dami kong natutunan sa faci ko that day.At naiconfess ko na ang pinakabiggest sin na ginawa ko sa buhay ko. Salamat talaga kay God kasi nailabas ko na siya. Grabe ang naging experience ko nung camp na yun. Babing baby kaming mga bago. Grabe magmahal ang ng mga brothers and sisters sa YFC.

After nun ay ang CAMPUS ASSEMBLY na tinest talaga ang PATIENCE namin sa paggawa ng baner. Super overnight kanila kuya ghe at super walang tulog. Pinagalitan pa kami ni Mj nun. Ang pinakamemorable na word ko sa paggawa ng baner ay "BAHALA KAYO". hehehe. Dito ko mas nakilala si mj at si kuya ghe. Dito ko sila nakabonding ng husto at dito ko sila naging close. Ang ganda ng experince ko sa campus assembly kasi nagkalat ako sa dance pero ok lang yung kasi talagang inenjoy ko yung sayaw kasi para kay God naman yung. Ang saya kasi worthy yung mga pagod namin sa baner kasi naging 2nd place yun hindi man 1st place pero ok na din atleast worthy naman. At birthday pa ni chie nun at sinelebrtae pa namin yung birthday niya kanila kuya ghe.

After nun ang pinakamemorable na birthday celebration at ang super textpass na greetings na nagparamdam sa akin kung gaano ako kamahal ng mga ka YFC ko at ni GOD. Grabe yung birthday celebration na yun kasi naging amazing race ang dating na matagal ko ng gustong maranasan. Sobrang pasasalamat ko kung sino man ang nakaisip nun kasi nagawa ko yung isa sa pinakagusto kong gawin at nagawa ko pa yun sa mismong kaarawan ko. Ang pinakamagandang gift na binigay ng YFCTIPMLA FAMILY ko. Grabe din ang ganda nung picture frame with a twist of my tula na regalo sa akin. Naaalala ko pang ginamit pa ang sector conference para dun. what a whit lie di ba?. Pero ang saya ng experience ko na macelebrate ang 1st birthday ko as a "YFC" at kasama ko ang mga brothers and sisters. At isa sa nagpasaya sa akin ay nang may nagbigay sa akin ng "PDL" na matagal ko ng gustong bilhin pero di ko mabili kasi ang mahal. Sobrang pasasalamat ko sa inyo. grabe to the max.

Ang super nakakapagod na pagpunta ko sa sector conference na ang naabutan nalang namin ni chie ay ang worship pero ok lang kasi nakakarelieve ng pagod, nakakarelax at ang saya nag feeling. Nakabili pa ako ng tshirt. Ang tema pala ay "STAND". yan ang sigaw ng WEST B. "Stand, pick up your mat and walk". Grabeng saya ng sector con experience na yun na dun na din kami nagkabati ni marvs.

At ang kakatapos lang na "METRO MANILA CONFERENCE" na ang teme ay "OUT LOUD". Ito ang isa sa di ko makakalimutan kasi ang daming nangyari dito. Ito ang masasabi kong masaya, magulo at malungkot kong experince sa YFC kasi ang daming nangyari. Grabe naging messenger pa ako after ng metro con. May mga nagkagalit after, may gustong lumayo, may gustong di muna magpaparamdam. Aminado ako na naasar ako, nagalit at nagtatampo that day sa mga taong involve sa mga nangyayari pero sobrang binatukan lang ako ng DIYOS ko sbi nya sa akin na wag na akong magdagdag pa ng problema bagkos tumulong daw ako na maayos ang lahat. Ang natutunan ko dito ay "LORD ANG SAKIT PERO ANG SARAP". ANG SAKIT kasing malaman na may nangyayaring ganito pero ANG SARAP na malaman na kung ano man ang nararamdaman ko ngaun at kung ano man ang nangyayari ay nandyan ang DIYOS ko na nagpapaalala sa akin ng lahat.

Alam kong marami pang mangyayari pa sa buhay ko as a YFC, maging malungkot pa yan, masaya, magulo at nakakalito basta ang alam ko ramdam ko sa puso ko ang pagmamahal at pagkalinga ng mga kapatid, kaibigan at katropa ko kay GOD. at sila ang mga brothers and sisters ko sa YFC.

"My journey in seeking my purpose in LIFE is just starting and knowing my GOD deeply and hearthly is getting stronger, How I wish that with this journey, MY GOD and YOU will be my guide".

Ewan ko.......

2007-10-30T11:42:00.000+08:00

Di ko alam kung ano ang gagawin. di ko alam kung ano ang sasabihin. di ko alam kung paano ako magrereact sa lahat ng mga nangyayari. Lubos akong naguguluhan, lubos akong nasasaktan at lubos na nahihirapan. Sobrang saya ng 1st METRO MANILA CONFERENCE na pinuntahan ko pero after nun ang daming nangyari at sobrang naguluhan ako!!!! Aminado ako na naasar ako, aminado ako na nagalit ako at aminado din ako na nakasakit ako!!!!!!!!

Naaalala ko pa ang mga nangyari at hindi na ito mawawala sa aking pagiisip kasi tumatak na ito. Aminado akong di ako nakahingi ng tawad kay dave na nagtanong sakin kung ano ba ang nangyayayari kc maski ako di ko alam kung anong nangyayari.

Nung araw na yun habang nasa bus ako di ko pinapahalatang nasasaktan ako, di ko pinapahalatang natatakot ako at di ko pinapahalatang naguguluhan na ako. Masakit sakin ang lahat kasi ako ung naging messenger ng mga nangyari at ako ung iniwanan ng message na iyon.

Tandang tanda ko pa bawat letra at salitang binitawan ng head ko "Pakisabi dun sa presidente nyo magququit na ako sa YFC" tinanong ko cya kung bakit pero eto lang ang kanyang nsabi "itanong mo dun sa presidente nyo".

Ang sakit na marinig at malaman na kaya pala kaming iwan ng household head namin, ang sakit malaman na may isang aalis at ang masaklap pa ay ung head namin un. Sobrang nalungkot ako ng araw na un. Paguwi ko sa bahay kala ko medyo makakalimutan mo muna un 4 awhile un pero hindi pala, di talaga ako mapakali. Hindi pa dun natapos ang lahat, may nagtxt pass pa na di muna cya magpaparamdam. Tinanong ko din cya kung bkit pero nsaktan ako kc di nya cnbi kung anong dahilian. sobrang mixed emotions ang nararamdaman ko ngayon, nasa stage pa ako na may mga sarili din akong problem pero kaya ko tong ihandle.

Di ko alam kung magtatampo ba ako sa kanila, di ko alam kung magagalit ba ako at di ko alam kung paano ako magrereact pero sobrang binatukan lang ako ng DIYOS ko sbi nya sa akin na wag na akong magdagdag pa ng problema bagkos tumulong daw ako na maayos ang lahat.
Sa mga brother n sisters ko na alam kong sobrang naapektuhan sa mga txtpass, sa mga nangyayari at sa mga aalitan at alisan, tumulong tayong ipagdasal na maayos na tong mga nangyayari at tayo nalang ang umintindi sa lahat ng mga nangyayari.

Toma na ang alitan at toma ang tampuhan, isa lang ang natutunan ko sa metrocon "LORD ANG SAKIT PERO ANG SARAP". ANG SAKIT kasing malaman na may nangyayaring ganito pero ANG SARAP na malaman na kung ano man ang nararamdaman ko ngaun at kung ano man ang nangyayari ay nandyan ang DIYOS ko na nagpapaalala sa akin ng lahat.

Iam looking forward na maayos na ang lahat at matapos na ang isang bangunot na ito. Na bukas pag kagcing ko ay makikita kong ang YFC TIP MANILA FAMILY ay buo at kumpleto.
"WALANG DAPAT UMALIS, WALANG DAPAT LUMAYO AT WALANG SUSUKO" message yan sakin ni GOD kahapon. at ngayon ang message sa akin ng DIYOS KO ay "MAGMAHAL LANG NG MAGMAHAL". Tama sya. di na ako magtatampo, di na ako magagalit at di ko na din uulitin ung dati kong ginawa na gusto ko ding umiwas kasi natatakot akong bka iwan nyo akong lahat bagkos mangunguna ako hindi sa pagalis kundi sa pagaayos ng mga gusot at problemang kakaharapin ko at ng mga kaibigan ko!!!!!!!

"WE HAVE OUR OWN STRUGGLES IN OUR OWN LIVES AND I KNOW THAT WE NEED TO FIXED IT IN OUR OWN BUT DONT FORGET THAT THERE ARE STRUGGLES THAT WE NEED A FRIEND TO SUPPORT AND HELP US" Always remember guys and gals na GOD is always there to support and help us. He is our BESTFRIEND always ready to listen to us kahit iwan na tayo ng mga taong mahal natin.

GODBLESS TO ALL. ONE FAMILY, ONE COMMUNITY AND ONE YFC, ONE MANILA LUPET!!!!!!!!!!!!!!!!! kaya natin to YFC TIP MANILA.

GRADE SLIP

2007-10-30T11:18:00.000+08:00

GRADE SLIP
Berlim M. Limbauan

Limang buwan na pinaghirapan
Dugo’t pawis ang naging puhunan
Ang bawat oras at panahon ay inilaan
Upang ito ay makamtan lamang

Pumasok ka sa iyong mga asignatura
Sumagot ng mga tanong sa matematika
Pati kuryente ay pinag-aralan mo na
Makamit lang ang hinahangad na marka

Di ininda ang katawang masakit
Upang sa klase ay hindi mawaglit
Dahil kung ika’y mawala ng saglit
Baka hinihangad na marka’y di makamit

Hindi ka na natutulog
Baka kasi bukas makakuha ka ng itlog
Kaya’t nagbasa ka’t nag-aral ng mabuti
Baka kasi bukas sisihin mo ang iyong sarili

Natapos mo na ang lahat
Sa tingin mo ba ito’y sapat?
Kaya’t di ka na mapakali
Lagi mong tinatanong ang iyong sarili

Dumating na ang oras na pinakahihintay mo
Ano kaya ang naging marka ko?
Pumila ka na dahil di ka na mapakali
Ngunit sa kasamaang palad ika’y nasa huli

Unti-unti nang umuusog ang pila
Malapit mo nang makuha, ang gusto mong makuha
Eto na’t nasa harapan mo na
Ang pinakahihintay mong marka

Napangiti ka ba o napasimangot?
O di kaya ay napakamot?
Ano ba ang kinahinatnan ng marka mo?
Na dugo’t pawis ang inalay mo?!......

2007-09-08T14:09:00.000+08:00

Nasilip, Nakita at Naramdaman
Berlim M. Limbauan

NASILIP ko sa dako paroon
Ang isang grupong nagtitipon
Ako'y napaisip at sarili'y tinanong
Ano kayang meron doon?!..

Ako'y nagtataka!!!
Kung ano ang kanilang ginagawa
Ngunit sa sobrang kaba
Sila'y aking binalewala.

Lumipas ang ilang araw
At muli ko silang natanaw
Ngayon iba na ang akin nadarama
Parang gusto kong lumapit sa kanila.

Ewan ko ba kung bakit?.
Mga paa ko'y kusang lumapit
At habang ako'y papalapit sa kanila
Puso ko'y sobrang kaba

Dumating sa puntong malapit na ako
Sa sobrang kaba, di ko na alam ang gagawin ko
Gusto kong umatras at tuluyang lumayo
Pero alam ko, nakita na nila ako

Nagulat ako sa kanilang ipinakita
Kakaibang pagtanggap na ngayon ko lang nadama
Nang sa kanilang ipinakita at ginawa
Kaba ko'y kusang nawala at naglahong parang bula.

Hindi man ako perpektong tao
Kahit pa maraming kasalanan ang nagawa ko
Maluwag nila akong tinanggap
Na walang halong pagaalinlangan at pagpapangap

Unti-unti ko silang nakikilala
At sa grupo nila ako'y nakasama
Unti-unti nila akong tinuruan
Ng mga mensahe na galing sa banal na kasulatan

Sobrang dami kong natutunan
At dahil sa kanila'y marami akong nalaman
Natuto uli akong magrosaryo
At muling buksan at basahin ang bibliya ko.

NAKITA ko ang kakaibang saya at ligaya
Sa grupong ito at sa kanilang ginagawa
Sa kanila ko din uli nakita
Pagkakaibigang matagal ko nang di nadarama...

NARAMDAMAN ko din sa kanila
Pagpapahalaga sa sarili at sa kapwa
Pagdamay sa mga taong nasasaktan
At pagtulong sa mga nangangailangan

Laking pasasalamat ko sa kanila
Dahil buhay ko'y sadyang nag-iba
Buti nalang nakilala ko sila
At sa grupo nila ngayon ako'y kasama

Alam ko bago palang ako sa grupo
Pero ang laking tulong nila sa aking pagkatao
Hindi man ako ganoon kaperpekto
Tinanggap nila ako ng buong buo

Alam ko marami pang mangyayari
At hindi ko pa ito ngayon masasabi
Basta ngayon ang alam ko
Masaya ako sa bagong buhay ko

Sobrang salamat, PANGINOON
Sa bagong barkada't kaibigan na meron ako ngayon
Barkadang ikaw lamang ang pinaguusapan
At ikaw lamang ang pinupuri at pinasasalamatan.....

Paglilibot sa karimlan ng gabi.......

2007-03-10T20:39:00.000+08:00

Paglilibot sa karimlan ng gabi........
Berlim M. Limbauan

Sinubukan kong maglakad-lakad
Patungo sa isang lugar na di ko pa alam
Di sigurado kung saan ako mapapadpad
Di ito mahalaga at wala akong pakialam

Hinayaan kong alunin ako ng aking mga paa
Patungo sa landas na kakaiba
Bago sa aking paningin
Hindi ko ito namalayan at napansin

Sinubukan kong alamin ang lugar na ito
Ngunit isip ko'y litong lito
Ni bakas ng anino ng nakaraan ay wala
Dito sa lugar na dinala ng tadhana

Bakit ako dito'y napadpad
Sa lugar na di ko alam
Anong nga ba ang dahilan?
Pero wala pa rin akong pakialam...

Bigla ako'y may naaninag
Isang butas na may munting liwanag
Nilapitan ko ito at ako'y sumilip
Ako'y nabigla at biglang napapikit.

Kaya pala ako dinala dito
Sa lugar na parang ako ay isang estranghero
May malalim palang dahilan
Ngayon alam ko na, pero wala parin akong pakialam

Buti nalang dito ako pinadpad ng aking mga paa
Sa isang lugar ng puso mo na ni katiting ako'y wala
Ang tanging nakita ko ay ang masasayang alaala mo
Kasama ang iba na noon pala'y kahati ko......

Salamat at ngayon ako'y handa na
Kalimutan ang masasayang bagay noong tayong dalawa pa!!!!!
Ngayon ako'y di na aasa pa
Na babalik ka, Oh aking SINTA

Dahil sa paglilibot ko sa karimlan ng gabi
Dinala ako sa puso mo na meron pala akong kahati
At masakit pang malaman
Parang wala ka sa aking pakialam......

Ang Pag-ibig kong Lito

2007-01-22T17:15:00.000+08:00

Ang Pag-ibig kong Lito
Berlim M. Limbauan

Minsan ako'y nainlab
At sa kanya'y ako'y nagmahal
Ngunit sa di inaasahan panahon
Siya pala'y sa iba na nakatuon..

Masakit man kung iisipin
At masakit sa damdamin
Ngunit kailangan ko itong tanggapin
At sa iba nalang ituon ang pansin.

Sa ikalawang pagkakataon
Sa di inaasahan oras at panahon
May dumating na panibago
At baka nasa kanya na ang hinahanap ko

Ngunit tila may galit sa akin ang mundo
Na hanggang ngayong isip ko'y litong lito
Sapagkat sa ikalawang pagkakataon
Bigo na naman ako!!!!!!!...

Minsan sarili ko'y aking tinanong
Ano ang nangyari at pinagkakaitan ka ng panahon?...
Natawa nalang ako sa aking sarili
Baliw na nga ako at wala na sa aking sarili

Ang pag-ibig nga naman sadyang ganyan
Mapaglaro at ang hirap masakyan
Kung kelan natututo ka nang muling umibig
Saka naman bumabalik ang dati mong pag-ibig....

Hanggang ngayon isip ko ay litong lito
Sino sa kanila ang pipiliin ko
Yung dati,na pinagpalit ako sa iba
Oh yung ngayon, na kung saan ako masaya....

Hindi man ako sigurado kung sino ang pipiliin ko
Masaya pa rin naman ako...
Dahil kahit ganito lang ang aking pagkatao
Alam ko may magmamahal din sa katulad ko....